Jacques Laurent Agasse, The hard word – Wikimedia Commons
Podczas kiedy zwierzęta kierują się na ogół wrodzonym instynktem, człowiek ma żyć rozumnie, to znaczy winien poznać reguły postępowania i świadomie oraz samodzielnie urządzić podług nich swe życie.
Czytaj dalej
Henriette Browne, Pisząca dziewczynka – wikimedia
Prawidłowe mechaniczne przyzwyczajenia mają również ogromne znaczenie i przy ruchach tworzących pismo, dzięki nim bowiem męczymy się mniej, a zatem i pisać możemy dłużej, niż przy przyzwyczajeniach złych i nieprawidłowych.
Czytaj dalej
Julian Maszyński, Palcaty, Muzeum Narodowe w Warszawie
Świeżo są nam w pamięci wiece szkolne, zwołane w rozmaitych miejscach Prus i Księstwa Poznańskiego [połowa XIX wieku], aby zaprotestować
Czytaj dalej
Carl Larsson, Ehtoja luetaan - Finnish National Gallery
Nauka się skończyła w tym roku szkolnym. Dziś się pokaże owoc waszej pracy, dziś zobaczycie, na jaki sąd zasłużyliście, jak
Czytaj dalej
Florian Cynk, Św. Jan z Kęt nauczycielem św. Kazimierza królewicza – Muzeum Narodowe w Krakowie
Był pewien święty, imieniem Bernard, który tyloma odznaczał się cnotami, iż cesarze i królowie pisali do niego listy, a Ojciec Św., który wtedy panował nad Kościołem, często zapytywał się go o radę, której był posłuszny. A ile cudów czynił, trudno byłoby zliczyć.
Czytaj dalej
W nauce języka po Gramatyce z porządku następuje Stylistyka. Gdy przez Gramatykę poznaliśmy przepisy za pomocą których mowę błędną zdołamy uczynić gramatycznie dobrą, czyli poprawną, wypada następnie obeznać się z prawidłami, za których wskazówką mowę wprawdzie już poprawną, ale mimo to jeszcze nie podobającą się, można uczynić stylistycznie piękną.
Czytaj dalej
Philippe’a de Champaigne, Św. Augustyn - Los Angeles County Museum of Art
Słynny ten doktor Kościoła i filozof [św. Augustyn] skupił w jedno niemal wszystko, co pisali przed nim i współcześni z nim Ojcowie Kościoła, sięgnął także podobnie jak oni do doświadczenia starożytnych, ochrzcił — jak się wyrażają — Platona i doprowadził teorię pedagogii do naukowego rozkwitu.
Czytaj dalej
Viggio Pedersen, Sunshine in the Living Room | Blask słońca w pokoju, rawpixel.com
Rodzice i nauczyciele zajmujący się rozwijaniem umysłu dzieci, wiedzą dobrze, iż najpierwszą jest potrzeba, pokazać dzieciom rzecz i np. powiedzieć: widzisz, to jest gałązka, nazywamy ją rzeczą, bo jest coś zmysłowego, co widzieć i dotykać możemy. Obejrzyj ją dobrze. Bóg na to dał nam wzrok, ten najdroższy dar nieba, żebyśmy rzeczy widzieli, a widzieli dobrze.
Czytaj dalej
„Najlepszym dowodem oświaty narodu — pisze Jędrzej Sniadecki w studium „O fizycznym wychowaniu dzieci” — jest wydoskonalenie, czystość i dokładność jego mowy, bo w niej jest skład wszystkich jego myśli i całej jego nauki. Należy więc i to do dobrego wychowania fizycznego, ażeby dobrze wykształcić narzędzia mowy, ażeby dzieci nauczyć każde słowo doskonale, wyraźnie i czysto wymawiać.
Czytaj dalej
Sztuka polska dostarczyła pedagogowi-artyście aż do zbytku materiału, aby zaspokoić jego potrzeby. Pod tym względem nie ma żadnych wątpliwości. Malarze i rysownicy polscy uwieczniali i uwieczniają w pięknie „ducha Polski, ciało Polski” całą różnostronność i bogactwo naszego bytu. Zaiste, skarżyć się nam nie wolno. Mądrze patrzące oko wydobyłoby z malarstwa polskiego całą „naukę o Polsce” minionej i współczesnej, o jej najgłębszej istocie.
Czytaj dalej